 |
 |
| jan andriesse |
Ik probeer het vormloze licht van een regenboog te schilderen, maar ik kan niet anders dan hem donker maken. Want alle verf is donkerder dan licht. Zelfs het witste wit.?
Jan Andriesse is gefascineerd door de werking van het licht. Urenlang kan hij van het fraaie uitzicht vanaf zijn woonboot genieten. Zittend op het achterdek tuurt hij naar de spiegelingen ervan in het water. Zijn werken vormen op hun beurt een weerspiegeling van zijn onuitputtelijke onderzoek naar de werking van licht, water en ruimte. En zijn onderzoek doet hij grondig. Hij acht alle wetenschappelijke kennis nodig als referentiepunt. Maar, hoewel hij in zijn proces als een wiskundige te werk gaat, zijn zijn werken alles behalve zakelijk en kil. In zijn werken geeft hij de sensatie weer van water of het wezen van licht. De waarneming blijft voor Andriesse namelijk het uitgangspunt.
Hij vroeg zich eens af wat het mooiste voor de koningin zou zijn om naar te kijken in de natuur. Zijn conclusie was simpel: de regenboog. Het resulteerde in een enorm schilderij waarop de banen van de regenboog zijn afgebeeld. De lagen verf zijn op zo?n manier aangebracht dat de hand van de maker er geheel uit verdwenen lijkt. Zelfs de materie lijkt geen materie meer. Als kijker wordt je bijna verblindt door de straling die van het werk lijkt uit te gaan.
|
|
|
|
|
|
|
